Autorzy: Britt Nilsson, Kemira Kemwater
Michael Ljunggren, Uniwersytet w Lund

Na Oczyszczalni Ścieków Sjolunda w Malmo przeprowadzone zostały prace pilotowe, których celem była ocena skuteczności połączenia koagulacji i mikrosit w procesie oczyszczania ścieków, z myślą o instalacjach burzowych. Uczestnikami tychże prac byli: Kemira, Wydział Ochrony Środowiska Uniwersytetu w Lund oraz Hydrotech AB.

Najważniejsze cele stawiane przed systemem oczyszczania wód burzowych to skuteczne usuwanie zawiesiny, natychmiastowe działanie, kompaktowość, trwała konstrukcja, przystępna cena oraz elastyczność. Połączenie koagulacji i mikrosit spełnia wymienione warunki. Wyniki prac pilotowych wskazują, że zarówno zawiesina jak i fosfor ogólny mogą być usuwane ze skutecznością ponad 90%. Skala pilotowa to pierwszy etap badań, których kontynuacją będzie badanie efektów długoterminowych w skali rzeczywistej.

Oczyszczenie wód burzowych
Oczyszczenie wód burzowych może być ważnym czynnikiem osiągania wymaganych średnich parametrów ścieków oczyszczonych. Szacuje się, że w Szwecji 7-12% przypływających na oczyszczalnie ścieków traktowanych jest jako nadmiarowe z powodu opadów. Przeprowadzone badania miały ocenić przydatność opisywanej metody dla ścieków surowych i po oczyszczaniu wstępnym. W tej fazie testy dotyczyły ścieków komunalnych, a prowadzone były w czasie pogody bezdeszczowej. Mimo to wydaje się ,że sformułowane wnioski powinny dotyczyć również wód burzowych dopływających na oczyszczalnie. Ma to być potwierdzone w późniejszych badaniach, które będą prowadzone na rzeczywistych wodach burzowych. Taki tryb postępowania zapewni elastyczność w doborze techniki oczyszczania.

Strącanie wstępne
Najważniejszymi parametrami kłaczka są jego wielkość i wytrzymałość – musi on być większy niż oko sita i wystarczająco trwały, aby wytrzymać ciśnienie i nie ulec destrukcji w procesie filtracji. Kłaczki tworzone poprzez użycie soli metali są zazwyczaj za słabe, aby spełnić te warunki, co zostało potwierdzone w badaniach. Wytrzymałość kłaczków można zwiększyć dzięki dodaniu polimerów. Mimo to cała instalacja musi być tak zaprojektowana, aby minimalizować niezbędne siły ścinające w pompach, rurach i na samym sicie. Istotnym jest również fakt, aby kłaczki dawały się łatwo wymywać w czasie płukania.

Mikrosita
Mechanizm wykorzystywany w mikrositach polega na cedzeniu, czyli mechanicznym blokowaniu cząstek większych niż otwory sita. Wielkość otworów, łatwo definiowalna dla czystych powierzchni zmienia się, gdyż pozostałe na powierzchni cząstki zmniejszają rzeczywistą wielkość otworów. W oczyszczaniu wody i ścieków stosuje się dwa rodzaje mikrosit: dyskowe i bębnowe (rys1).

 
Rysunek 1A. Sito będnowe

Rysunek 1B. Sito dyszowe

Pierwsza grupa używana jest w procesie oczyszczania końcowego ścieków o małej zawartości zawiesiny, na przykład po osadnikach wtórnych. Sita bębnowe znajdują zastosowanie w różnych systemach oczyszczania ścieków przemysłowych i uzdatniania wody. Mogą być też użyte na oczyszczalniach ścieków jako zamiennik osad-nika wstępnego.

Instalacja pilotowa
Instalację pilotową, którą zamontowano na oczyszczalni w Malmo umiejscowiono pomiędzy napowietrzanymi piaskownikami, a osadnikami wstępnymi, po których przepłynięciu ścieki poddawane są pełnemu oczyszczaniu biologicznemu. Badania pilotowe przeprowadzono początkowo przy użyciu ścieków surowych (po kracie), a później z użyciem ścieków po osadnikach wstępnych. Prowadzono je prawie zawsze w czasie pogody bezdeszczowej, dlatego też sprawdzenie efektywności działania tej technologii w stosunku do ścieków burzowych wymaga dalszych badań. Podkreślić jednak należy, że przebadane próbki ścieków w czasie przeprowadzonego testu charakteryzowały się bardzo różnymi stężeniami zawiesiny. Schemat instalacji pilotowej przedstawia rys. 2.

Rysunek 2. Schemat instalacji pilotowej. Próbki ścieków surowych były pobierane bezpośrednio przed dodaniem soli metalu, a próbki ścieków oczyszczonych na samym końcu instalacji
tj. z rury wylotowej

Ciąg dalszy nastąpi w kolejnym numerze „Wodnego Świata“