Flokulanty

Blog

Co to są flokulanty?

Aby odpowiedzieć na to pytanie, należy najpierw poznać definicję słowa flokulacja.Flokulacja to nic innego jak proces, polegający na tym, że drobne ziarna, które są zdyspergowane w wodzie albo też w innej cieczy, ulegają agregacji. Dzieje się tak pod wpływem związków wiążących znanych jako flokulanty.

Z powyższej informacji otrzymujemy definicję z której wynika, że flokulanty to substancje polimerowe, posiadające łańcuchową budowę cząsteczki. Flokulanty są rozpuszczalne w wodzie. Ich masa cząsteczkowa wynosi od około miliona do nawet kilkunastu milionów.

Gdzie stosowane są flokulanty?

Istota procesu flokulacji polega na tym, że flokulanty stosuje się do przyspieszania opadania ziarn oraz wzbogacania minerałów a także polepszania filtracji i modyfikacji procesu flotacji. Należy przy tym pamiętać, że zbyt energiczne mieszanie może prowadzić do dyspersji flokuł. Flokulanty anionowe są wyjątkowo przydatne podczas klarowania i odwadniania zawiesin mineralnych w ośrodkach z odczynem obojętnym albo zasadowym. Flokulanty obojętne mają bardzo szerokie zastosowanie w przeróbce rud, węgla oraz soli. Flokulanty kationowe używa się do klarowania zawiesin substancji organicznych. Flokulanty kationowe można stosować do zawiesin, które charakteryzują się odczynem kwaśnym. Wykorzystywane są np. w metalurgii.

Podczas flokulacji selektywnej możemy wyróżnić zarówno zalety jak i wady tego procesu. Wśród zalet znajduje się przede wszystkim duża ilość drobnych ziarn oraz bardzo mała ilość flokulantów. Jeśli chodzi o wady to wśród nich należy wyróżnić fakt, że zawiesina nie może być zagęszczona. Inne wady to duża wilgotność flokuł oraz mała selektywność procesu. Podczas flokulacji selektywnej wyróżniamy przygotowanie materiału, na które składa się dyspergowanie, aktywacja, regulacja pH oraz depresja. Wyróżnić należy również takie elementy jak tworzenie i kondycjonowanie flokuł oraz selektywna adsorpcja flokulantów a także separacja flokuł.

Zastosowanie

Flokulanty stosuje się w takich procesach jak oddzielanie od kwarcu (ruda żelaza) oraz oddzielenie hematytu, dolomitu, kaolinitu, kwarcu oraz anhydrytu.